
Babamla sirk bileti kuyruğunda bekliyorduk. Sonunda bilet gişesiyle aramızda tek bir aile kalmıştı. Bu aile beni çok etkiledi. Hepside 12 yaşın altında tam 8 çocukları vardı. Çok varlıklı olmadıkları her hallerinden belliydi. Üzerlerindeki giysiler pahalı şeyler değildi, ama tertemizdi. Çocukların hepsi babalarının arkasında ikişerli sıra olmuş, elele ve terbiyeli terbiyeli sıranın kendilerine gelmesini bekliyorlardı. Neşe içinde palyaçolar, filler ve o gece görecekleri değişik şeyler hakkında konuşuyorlardı. Daha önce sirke gitmedikleri konuşmalarından belliydi. O gece hiç şüpesiz yaşamlarının çok önemli bir gecesi olacaktı. Anneyle baba gururla çocuklarının önünde duruyordu. Anne, eşinin elini tutuyor, ona bakarken sanki “sen benim şövalyemsin” diyordu. Babaysa eşine gururla gülümsüyor, sanki ona yanıt olarak, “Sen herşeye layıksın” diyordu. Gişedeki memur babaya kaç bilet istediklerini sordu. Baba gururla, “iki tane eşimle kendim, sekiz tanede çocuklarım için bilet istiyorum” diye yanıtladı.
Gişe memuru biletlerin bedelini söyledi.
Annenin eli babanın elinden ayrıldı ve başı öne düştü. Babanın dudakları titremeye başladı. Gişeye biraz daha yaklaştı ve “Ne kadar dediniz?” diye sordu.
Gişe memuru biletlerin bedelini yineledi.
Adamın o kadar parası yoktu.
Şimdi nasıl dönüp çocuklarına onları sirke götürecek kadar parası olmadığını söyleyecekti? Babam onları görünce elini cebine soktu. Bir 20 dolar çıkarttı ve yere düşürdü. (Bizde çok varlıklı bir aile değildik) Babam sonra yere eğildi, parayı yerden aldı, adamın omuzuna dokundu ve ona “Afedersiniz, bu para cebinizden düştü” dedi.
Adam olan biteni anlamıştı. Dilenmiyordu ama çok çaresizdi ve utanç duyduğu ve çok üzüldüğü bu durum karşısında yapılan yardımı minnetle karşılamıştı. Babamın gözlerinin içine baktı, elini iki elinin arasına aldı, 20 doları aldı, dudakları titrer ve gözlerinden yaşlar akarken babama “Teşekkür ederim, çok teşekkür ederim bayım. Bu yaptığınızın benim ve ailem için önemi çok büyük” dedi.
Biz babamla arabamıza bindik ve evimize döndük. O gece sirke gidemedik, ama bunun hiç önemi yoktu.
Haziran 2, 2007 at 9:34 pm
İnsanlardan çoğunun mutluluğu, kendi düşünce ve görüşlerine bağlıdır. Lincoln
Haziran 2, 2007 at 9:47 pm
Aklın sesinin ötesinde yüreklerinde sesini dinlemeyi öğrenmeliyiz.
Haziran 2, 2007 at 9:53 pm
Çok kibar bir yaklaşım ve bunu anlayan bir çocuk,
ailedeki empati duygusu mükemmel.
Haziran 3, 2007 at 2:00 pm
Tubayolcu
Güzel demisler vesselam..
Gercekten de cocugun bunu anlamasi,sirke girmemeyi kabullenmesi cok guzel bisey.
Haziran 6, 2007 at 7:17 am
çok güzel ya! böyle duyarlı insanları ve evlatları kaybetme aşamasındayken, halen çok az da olsa varolmaları beni duygulandırdı, sabah sabah.
bu kadar olmasa da, buna benzer duyguları kalabalık bir aile ferdi ve yaşayan biri olarak, bir sirke gidememenin ne denli acı verdiğini, kurtarıcı bir meleğin imdada yetişmedeki o muhteşem sevinci biliyorum.
böyle bir olay karşısındaki aldığım haz sevinç kadar kendim ve çocuklarım gitiğinde bu kadar huzur ve sevinç vermiyor bana.
her şey zamanın da güzel diyerek
bir çok kişinin ,benim sahip olduğum mutlultan mahrum olduğunu düşünerek o duyguları yaşamanın ardından getirdiği mükafatı düşünerek iyiki diyebiliyorum.
bahşettiği rölü kabüllenmek rölü daha iyi oynamak ve ilerde daha iyi rollere ulaşmak demektir.
Haziran 6, 2007 at 6:08 pm
Yorumunuz için sagolun
)
Hosgeldiniz..
Haziran 6, 2007 at 7:32 pm
rica ederim .hoşbulduk.
güzel bir hizmet.
baki olur inş..yeter ki niyetimizi bilelim değil mi? mevlam halis bir niyetle yapılan küçük hizmetlere, daha da büyük hizmetler bahşeder inş..
Gavs-ı Sani Hazretleri (ks) şöyle buyurdu:
“Bu kapıda kişinin ne kadar hizmet ettiğine değil nefsinin ne durumda olduğuna bakılır.”
Allah’a emanet olun
Haziran 7, 2007 at 2:40 pm
Insallah.Rabbim bol hizmet ve cüzi nefs versin bizlere..
Haziran 23, 2007 at 2:52 pm
çok etkilendim ve mutlu oldum,böyle bir an yaşandığı için yeryüzünde.çocuklarını çağın yeniliklerine boğarak ruhlarını aç bırakan ailelere örnek bir aile tanımışsınız,ne güzel…
rabbim bizede böyle coçuklar yetiştirmek nasip etsin.bazı şeylerin yokluğunu bilsinlerki elde edince kıymet verirler.
slm ve dua ile
Haziran 25, 2007 at 1:12 pm
Amin insallah fizikçi kardesim.
Rabbim duanizi kabul etsin..
Haziran 25, 2007 at 1:13 pm
Bu arada hosgeldiniz.
Ziyaretiniz daim olsun