Allah
 
Ya Rasulallah!!
 Hani onlar vardı.Kendini bilmeyenler.Seninle dalga geçerlerdi.Sana erkek evlatların öldü diye soysuz derlerdi.Kızlarını,O biricik Fatımanı saymazlardı bile.Nereden bilirlerdi Senin soyunun Böylesine güzel Böylesine muhteşem olacagını.Bizleri,Senin ümmetini kurtaracaklarını,imansız gitmemize izin vermeyeceklerini.
 Rabbime,Sana olan sevgisi kadar şükürler olsun ki bizler seni göremesekte evlatlarını gördük.Onlara tabi olduk.İnşallah izlerinden gitmeyi de sürdürüyoruz.
Şimdi ağlıyoruz Ya Rasulallah.Hem sevinerek hem üzülerek.
Sensizliğin acısı yakarken yüreğimizi,Sultanımızın varlığı su serpiyor,bir nebze olsun dindiriyor acımızı.
Biliyoruz Ey Allah’ın Habibi.Ümmetini çok seviyorsun.Bizim seni sevdiğimizden de çok.Bizde seni seviyoruz Alemlerin Nebisi.Her ne kadar yeterince beceremesekte seviyoruz.  .Aramızdaki bu sevgi bağı bizi menzile,sağ elini verdiğin o diyara ulaştırdı.Orada senin kanın var.Senin nurunu taşıyanlar var.Sultanım var.
 Sultanımızın o gül yüzü,Ufacık bir tebessümü,Elindeki gülü bize Seni hatırlatıyor İnsanlar o mahşer kalabalığındaGavsımız için ekliyor.Bir kere bile şikayet etmiyor.Çünkü biliyoruz Efendim.Bekleyişimiz boş değil.Beklediğimiz Senden bir parça.Allah’ın dostu.Bizimse babamız.O’nu beklerken nasıl sıkılırız Ya Rasulallah.Biliyoruz er yada geç gelecek.Seydamızın O nur cemalini göreceğiz Rabbim bizi O’nun yolunda Ölenlerden eylesin inşallah.